نسیم خلد می وزد مگر ز جویبارها        که بوی مشک می دهد هوای مرغزارها

ز خاک رسته لاله ها چو بسدین(۱) پیاله ها      به برگ لاله ژاله ها چو در شفق ستاره ها

به چنگ بسته چنگ ها به نای هشته زنگ ها       چکاوها کلنگها تذروها هزارها(۲)

ز ریزش سحاب ها بر آب ها حباب ها           چو جوی نقره آب ها روان ز آبشارها

در این بهار دلنشین که گشته باغ عنبرین      ز من ربوده عقل و دین نگاری از نگار ها

رفیق جو شفیق جوعقیق لب شقیق رو          رقیق دل دقیق مو چه مو ؟ ز مشک تار ها

به طره بسته عاریه هزار طبله غاالیه           به مژه بسته عاریه برنده ذوالفقار ها

                                                                              (قاآنی)

۱- به ضم اول و فتح دوم به معنی مرجانی و از جنس مرجان

۲ – هر کدام نام پرنده ایست