عاشقم :

من به هر چه هست اندر روزگاران عاشقم

من به نوگل های رُسته در بهاران عاشقم

زندگی را دوست دارم، عاشقم من بر حیات

چون کویری خشک لب بر بوی باران عاشقم

عاشقان را دوست دارم، آن ز خود بگذشته ها

من بر آن بی خوابی چشم انتظاران عاشقم

من به بازی های چشم و چشم بندی های عشق

تابِ نَرمِ رقصِ گیسوی نگاران عاشقم

من به بوسینا و فارابی و آن شیخ شهید

بر خردورزی خیل هوشیاران عاشقم

من بر آن چشمان خونین و دل پر اضطراب

پهنه یِ سیمایِ سرخِ سوگواران عاشقم

عاشقم بر پادشاه فصل ها، پاییزِ بی برگی

بر مثال باد بیدل بر کنار[1] کوهساران عاشقم

یا چُنان ماهی خردی در گذار زندگی

روز و ماه و سال را بر جویباران عاشقم

عاشقی چون پیشه کردم، کرده ام بر خویش پشت

هدهدی گشتم که چونان جان سپاران عاشقم

((هدهد میرزا- 1/اردیبهشت/1388))

1- کنار: بر، آغوش