آن روز ها شاید
میان روزی از پاییز
روزی که من زادم دوباره
و یا شاید
که مردم!
روزی که من پیراهنم
غرق تبسم بود
عطرش گل گل های وحشی بود
روزی که حتی آسمان
آغوش خود را
از برایم باز کرده بود
روزی که رنگ آسمان
از رنگ نیلی
رو به سوی رنگ دیگر داشت
ـ رنگ سرخ ـ
روزی که چشمانم
بر اوج آسمان می رفت
درون ابر هر دم می شد و
همراه باران باز می آمد
روزی که خورشید
رخشان و سر زنده
به رویم گرم
می خندید!
روزی که باد سرد پاییزی
به سان شانه ای بر موی من بود
روزی که گنجشک ها هم
بر فراز کاخ های با شکوه شاخه ها
در سماع بودند
روزی که گل های بهاری نیز
لب های سرخ سر به مهر خویش
بگشودند
ـ در فصل پاییزی! ـ
روزی که عطر یاس
همراه زلف باد
در مشام جان
خانه می کرد
روزی که فکرم
در بند صغرایی و کبرایی نبود!
در بند هست ها و نیست ها
بند شاید ها و باید ها، نباید ها
روزی که ذهنم
بود پُر از پَر
پَرِ پرواز!
روزی که من آزاد بودم
روزی که پروانه
به روی شانه هایم
آشیان داشت
روزی که قلبم مملو احساس
روزی که من شاعر نبودم
شعر من بودم!
و اشعارم
درون دفتر دل
نقش می شد
و چشمانم
به سان طرفه نقالی
بیان می کرد آن ها را
روزی که من سر مست بودم
از شراب مهر
روزی که سر زد
آتشی از مهر
درون دشت دل؛
آن روز . . .
چه روز خوبی بود!
اگر یادتان ماند، برای شادروان استاد ابوالقاسم حالت فاتحه ای بخوانید.
یاحق
ابتدا نيت كنيد
سپس براي شادي روح حضرت حافظ يك صلوات بفرستيد
.::.حالا كليد فال را فشار دهيد.::.
